Met de prijsgevoeligheidsanalyse heb ik onderzocht hoe potentiële klanten naar de prijs van ReDrive kijken. Hierbij is onderscheid gemaakt tussen twee mogelijke prijsmodellen: een lease-/abonnementsmodel per voertuig per maand en een koopmodel met een eenmalige investering per voertuig. Dit is belangrijk, omdat ReDrive zowel als serviceconcept als productverkoop aangeboden kan worden.

De analyse is gebaseerd op de prijsmeter van Van Westendorp. Daarbij wordt gekeken naar vier prijsgrenzen: wanneer het product te goedkoop voelt, wanneer het goedkoop wordt gevonden, wanneer het duur wordt gevonden en wanneer het zó duur is dat de klant het niet meer zou aanschaffen. Hierdoor ontstaat een beter beeld van de prijszone waarin ReDrive acceptabel wordt gevonden.

Voor ReDrive is vooral het maandelijkse lease-/abonnementsmodel interessant, omdat dit beter aansluit bij het Product-as-a-Service-concept. De klant betaalt dan niet alleen voor de stofzuiger zelf, maar ook voor de houder, laadfunctie, installatie, onderhoud, vervanging en service. Uit de gesprekken met leaseprofessionals bleek wel dat een maandbedrag bij een groot wagenpark snel kan oplopen. Daarom moet de waarde van ReDrive duidelijk worden onderbouwd.

Het belangrijkste inzicht is dat ReDrive niet moet concurreren op prijs met een losse handstofzuiger. De meerwaarde zit juist in het complete systeem: directe beschikbaarheid in de auto, minder gedoe voor de gebruiker, ondersteuning bij schoonmaakgedrag en een circulaire service waarbij onderhoud en terugname geregeld zijn. De prijs moet daarom altijd gekoppeld worden aan gemak, besparing, service en duurzaamheid.